جشن تيرگان

 جشن تیرگان یکی از بزرگترین جشن های زرتشتیان است و در سیزدهمین روز از سالنمای زرتشتیان برابر با دهم تیر برگزار می شود روش این جشن در دوران باستان بدین قرار بود که چند روز پیش از جشن تمام محوطه خانه از درون و برون آب و جارو و گردگیری می شد و صبح زود جشن، همه آب تنی نموده لباس نو می پوشند و مخصوصا" چیزی که ویژگی به این جشن داشت تار نازکی بود که از ابریشم هفت رنگ و سیم نازک و ظریفی به هم تابیده بودند و به نام تیروباد معروف بود. این تار را زرتشتیان در بامداد روز تیر به مچ دست خود می بستند و در روز باد یعنی بعد از ده روز از دست باز کرده به باد می دادند. در این جشن جوانان زرتشتی با شعف و شادی دنبال هم می دوند و به هم آب می پاشند و صدای شادیآنها در کوچه و محله می پیچد. در حقیقت می شود گفت که این روز جشن آبریزان هم می باشد.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

یکی از داستان ها که درباره این جشن گفته شده راجع به جنگ ایرانیان با تورانیان است. در زمان سلطنت منوچهر پادشاه پیشدادی        می گویند: چون افراسیاب بر منوچهر غلبه کرد و او را در طبرستان محاصره نمود طرفین حاضر به سازش شده قرار گذاشتند از قله دماوند شخصی تیری پرتاب نماید و هر جا تیر به زمین نشست سر حد ایران و توران باشد پس شخصی به نام آرش که تیرانداز مشهوری بود به قله دماوند بر شد و تیری به چله کمان گذاشته و با قوت بازو از شست رها نمود و به روایتی آن تیر از طلوع آفتاب تا نیمروز در حرکت بود و هنگام استوا بر کنار رود جیحون بر درختی که از آن تنومندتر نبود نشست و آنجا را سرحد ایران و توران قرار دادند.

داستان دیگر درباره جشن تیرگان مربوط است به خشکسالی و قحط و غلا در زمان فرمانروا خسرو اول (انوشیروان). گویند در عهد این پادشاه تا هفت سال تمام قطره ای باران از آسمان نبارید و انبوه زیادی از مردم از قحطی و گرانی جان سپردند. پس از هفت سال در روز جشن تیرگان ابرها آسمان را پوشیدند و بعد از لختی قطرات باران زمین خشک را آبیاری نمود مردم از آمدن باران چنان خوشحال شدند که از فرط شادی به هم آب پاشیدند و از آن روز این جشن به نام جشن آبریزان مشهور شد. ولی اصل مسلم این است که جشن تیرگان به مناسبت همنام بودن روز و ماه جشن گرفته می شد.

 

/ 0 نظر / 8 بازدید