جشن سده

یکی از جشن هایی که در ایران باستان برگزار می شده، جشن سده است که امروزه هم در دهم بهمن ماه در بعضی از نقاط کشور پا بر جاست. برگزاری جشن سده چند مناسبت دارد که از لحاظ گاه شماری و تاریخی قابل توجه است به جهت گاه شماری چنان که می دانیم در روزگاران کهن، سال دو فصل داشته است یکی تابستان بزرگ و دیگری زمستان بزرگ که تابستان هفت ماه و از فروردین تا پایان مهر و زمستان پنج ماه از آبان تا پایان اسفند طول می کشیده است بنابر روایات برگزاری جشن سده به مناسبت گذشتن صد روز از آغاز زمستان برگزار می شده است و از جهت تاریخی نیز همچنانکه در شاهنامه فردوسی آمده است روزی هوشنگ شاه پیشدادی با همراهانش در راهی می رفتند ناگهان ماری بزرگ را دیدند هوشنگ سنگی برداشت به سوی مار پرتاب کرد سنگ به مار نخورد و به سنگی دیگر اصابت کرد و چون هر دو سنگ اتفاقا" از نوع چخماق بودند جرقه ای پدید آمده و بوته خشک کنار سنگ آتش گرفت و بدین وسیله آتش کشف شد هوشنگ شاه از این رویداد شادمان شد خدا را شکر کرد که آتش را بر او آشکار کرده و به همین مناسبت روز کشف آتش را جشن اعلام کرد .

برآمد به سنگ گران سنگ خرد                           هم آن و هم این سنگ گردید خرد

فروغی پدید آمد از هر دو سنگ                           دل سنگ گشت از فروغ آذرنگ

جهاندار پیش جهان آفرین                                  نیایش همی کرد و خواند آفرین

که او را فروغی چنین هدیه داد                           همین آتش آنگاه قبله نهاد

یکی جشن کرد آن شب و باده خورد                    سده نام آن جشن فرخنده کرد

ز هوشنگ ماند این سده یادگار                           بسی باد چون او دگر شهریار

 

                                                       بر گرفته از: جستاری در آئین زرتشت

                                                                                                                مهرداد قدردان 

  

 

/ 0 نظر / 6 بازدید