اي سرزمين من ايران
اي كاخ كه سر سوده اي از فخر به كيوان
بر قدرت تو،چرخ برين واله وحيران
پيوسته تورا دست خداباد نگهبان
اي مهد جوانمردي وآزادي وايمان
اي كشور آزاده دلان،ايران،ايران
كردي به تباهي وپليدي ز ازل پشت
از مشرق تقواي تو اي،قبله ي زرتشت
راهي به حريمت نبرد دشمن بدخواه
در عرصه ي سيمرغ مگس را نبودراه
اي دست بدانديش زدامان تو كوتا
توبيشه ي شيري شيري نشود لانه ي روباه
جشن چهار شنبه سوري در سراسر ايران زمين در شب آخرين چارشنبه ی سال همراه با آتش افروزي وپريدن از روي آن.اين جشن با(آب)نيزدر پيوند است ودر برخي نقاط،پريدن از روي نهر يا آوردن آب از چشمه توسط دختران وشكستن كوزه هاي آب ديده شده است.در شيراز دختران وزنان از بامداد چهاشنبه سوري تا پايان روز به آب تني در چشمه ي كنار آرمگاه سعدي مي پردازندو پسانگاه پسران ومردان آنرا ادامه مي دهند.در آذربايجان(ونيز در جمهوري آذربايجان/آران)جشن چارشنبه سوري درهر چارشنبه ي اسفندماه برگزار مي شود.برخي جشن چارشنبه سوري رابه دليل نبود روزهاي هفته در ايران باستان،جشني نوساخته قلمداد مي كنند در حالي كه اين پندار درست به نظر نمي رسد .هرچند كه از دلايل وديرينگي چارشنبه سوري آگاهي چنداني در دست نيست،اما شواهد متعددي در وجودنام روزهاي هفته در ايران باستان در دست است واز جمله در شاهنامه ي فردوسي هم به نام روزهاي هفته وهم به جشن آتشي در چارشنبه روز اشاره شده است.با توجه به شواهد موجود،احتمال مي رود كه اين جشن با جشن(فروردگان)در بيست وششم اسفند ونيز باخانه تكاني پايان سال وپاكيزگي خانه در پيوند باشد.پريدن از روي آتش نيز برخلاف برخي پندارها بهيچوجه بي احترامي به آتش نيست،بلكه اين كار بگونه اي نمادين براي سوزاندن وپاك كردن همه ي بدي ها ونادرستي ها وكدروت ها انجام مي شود.سرودها وترانه هاي معروف چارشنبه سوري نيز به اين نكته اشاره دارند.(برگرفته از جشن ها وگردهمايي هاي ملي ايران باستان رضا مرادي غياث آبادي)
شب چارشنبه سوري ديدار ما در تخت جمشيد،در نقش رستم،در پاسارگاد آتش مهر را بر پا كنيم وبا گرماي آن يخ خرافات وناداني راآب كرده وفرهنگ وتمدن هفت هزار ساله را نمايان
پاينده ايران |
