جستاری در گیتی
templates for Your weblog List of Iranian Top weblogs
دنیا به کجا می رود؟

دنیا به کجا می رود؟

13 آبان 58 تاریخی به یاد ماندنی گشت. هشداری بود به جهان که بوته حنظل، میوه تلخ به بار می آورد، و یک ملت دیرنه سال هنوز می تواند جوانی هایی داشته باشد.

این یک حکم طبیعی تاریخ بوده است که تفرعن از مجزات مصون نماند، زیرا کارهایی را برمی انگیزد که تحملش از حوصله روزگار خارج است. در نزد دستگاه رسمی آمریکا غفلت از این اصل تقریبا عام بوده است. کیسینجر پیش از آنکه وزیر خارجه شود، در سال 1967 در سمینار بین المللی هاروارد گفت:«آمریکا نیازی ندارد که او را دوست بدارند، همین کافی است که از او بترسند.» با این حال، نه آنگونه بوده است که کسانی که روشن بین تر بودند از این درس بدیهی تاریخ غافل بمانند. سناتور فولبرایت که سال ها رئیس کمیته خارجی سنای آمریکا بود، در ده 60 کتابی نوشت به نام «غرور قدرت» و طی آن نگرانی خود را نسبت به سیر سیاست کشور خود ابراز داشت، می نویسد:

«آمریکا امروز به آن نقطه تاریخی رسیده است که چون ملتی رسید، بیم آن است که درباره سنجش قدرت خویش به اشتباه بیافتد. ملت های بزرگ هنگامی که به یک چنین تقاطع بحرانی رسیدند آرزو هایشان را بیش از آنچه می بایست گستردند، و براثر این گسترش به انحطاط و زوال گراییدند»

و توضیح می دهد:

«قدرت خود را با تقوا اشتباه می کند. یک ملت بزرگ، به نحو عجیبی تمایل به این اعتقاد دارد که قدرت خویش را نشانه ای از موهبت الهی بداند و چنین انگارد که ماموریت خاصی بر دوش او نهاده شده تا ملت های دیگر را خوشبخت تر و داناتر کند و خلاصه آنان را عینا" مثل خود سازد.»

آنگاه عبارتی از الدس هکسلی، نویسنده انگلیسی شاهد می آورد:

«ممکن است بر سر کاشتن غله در یک سرزمین سردسیر، یا رویاندن درخت بر یک کوه برهنه اختلاف نظر بین کسانی پیش آید، لیکن این اختلاف نظر منجر به آدم کشی متشکل(جنگ) نمی شود. آدم کشی متشکل بر سر این مسائل پیش می آید:

بهترین ملت کیست؟ بهترین مذهب چیست؟ بهترین نظریه سیاسی کدام است؟ بهترین شکل حکومت چه می تواند باشد؟ چرا ملت های دیگر آنقدر ابله و رذل هستند؟ چرا نمی بینند که ما چقدر خوب و باهوش هستیم؟ چرا در برابر کوشش های ما که می خواهیم آنها را تحت سرپرستی بگیریم و مثل خودمان کنیم، مقاومت می کنند؟»

نتیجه گیری فولبرایت این است، « ملتی که ارتش قویتر داشت، آن را دلیل بر آن می گیرد که مردم بهتر، سازمان های بهتر، اصول بهتر، و به طور کلی تمدن بهتری هم دارد، زیرا قدرت را نشانه برتری می گیرد.»

خانم آلبرایت وزیر خارجه کنونی آمریکا نیز پس از واقعه نایروبی و دارالسلام عبارتی بر زبان آورد که می نماید که بی توجه به وخامت موضوع نیست، گفت:

«ما باید دموکراسی را جلو ببریم، نیز گشایش اقتصادی و احترام به قانون را. اگر موفق شویم، تروریست ها کمتر مجال خواهند یافت، وگرنه همه کشور ها و سرزمین ها در وحشت غرقه خواهند شد. ما وقتی خواستیم رهبری خود را بر پایه(دلار) قرار دهیم روبه نشیب رفتیم.»

                                                                (نیوزویک، شماره اوت 98)

«هرچه دامنه (فقر احساسی) [یعنی آگاهی به عدم عدالت اقتصادی] بالا می گیرد، تشنج های اجتماعی افزایش خواهد یافت تا بدانجا که ناامنی یکی از ارکان زندگی گردد و هر ساله مبلغ هنگفتی از بودجه کشورها صرف خنثی کردن تمهیدهای خرابکارانه بشود.»

«دنیای کنونی و آینده که محتاج چاره جویی همگانی است اگر بخواهد در درجه ای ویرانگرانه دستخوش اغتشاش، تروریسم و احیانا" نابودی نشود، باید به (خرد جهانی) روی برد.»

«خردجهانی، عبارت است از چکیده و جوهر اصولی که بشر آنها را ممتاز شناخته، و آیین ها، فرهنگ ها و فضایل، شاهکارهای فکری و هنری آن را تسجیل کرده اند.»

 

 

لینک نوشته

نازنین متین-

وبلاگ من
آرشيو
  • فروهر
  • سيزده به در
  • هفت سين
  • جشن نوروز
  • سوشيانت
  • جشن سده
  • چهارشنبه سوری
  • جشن اسفندگان
  • حکومت در دوره هخامنشيان
  • جشن تيرگان
  • زن هخامنشی
  • زرتشت
  • ازدواج در دين زرتشتی
  • سنگ نبشته خشايار شاه در موزه تخت جمشيد
  • آتش خاموش
  • فرهنگ ايرانی
  • ابومسلم خراسانی
  • جهان بينی زرتشت
  • فرانک
  • چرا ايران ايران ماند؟
  • 2فرانک
  • دنیا به کجا می رود؟
  • زن در دوره ساسانی
  • و امروز ما برای ايران فردا می پرسيم چرا؟
  • جشن مهرگان
  • پايان فرانک
  • کورش بزرگ
  • افت اخلاقی
  • آرش
  • افت اخلاقی ۲
  • عارف قزوينی
  • گاتها وتأ ثير آن بر دانش در ايران باستان وجهان
  • آيين زرتشت
  • تهاجم فرهنگي،آن هم از نوع داخلي
  • يك دين با دو خدا
  • يک دين و دو خدا ۲
  • لينكستان
    رتبه گوگل من